Erzsébet Vendégház Vése

Vése znajduje się w wewnętrznej części powiatu Somogy w połowie drogi między Kaposvár a Nagykanizsa na trasie 61. Jego Miejsce to sąsiaduje takimi wioskami jak: Tapsony na północy, Böhönye i Terebezd na wschodzie, Segesd i Somogyszob na południu, Inke i Nemesdéd na zachodzie. Według danych z 2001 r.jego terytorium to 4334 ha, ma około 850 mieszkańcom i 350 domów.

W regionie istnieje szeroki rejon na którym mogą odbywać się polowania. Typowa dziczyzna zamieszkująca te rejony to jeleń szlachetny, ale żyje tu również wiele sarn i dzików. Można tu napotkać również bażanty, kuropatwy i zające. W Csöprönd, znajdujący się lesie niedaleko Vése, znajduje się rustykalny domek myśliwski.



Nazwa wsi pochodzi od słowiańskiej nazwy Vehse, który został przyjęty od nazwiska właściciela ziemskiego żyjącego tu w średniowieczu. Potomkowie tej rodziny zmienili nazwę na Wéssey a później , w 15 wieku, na Véssey.

Pierwsze zapiski dotyczące wsi pochodzi z 1284. Wówczas to królowa małżonka, Erzsébet (matka László IV) podarowała te ziemie Tomaszowi (Tamás), biskupowi Vác, oraz jego rodzinie. Cała populacja tej okolicy może pochodzić od tej rodziny. Istnieje również inny dokumentu sporządzony przez László IV, ale według najnowszych badań musiał być on fałszywy. Vése należała do powiatu Segesd i było pod kontrolą Królowej małżonki.

Pod panowaniem tureckim tylko kilka osób mieszkało na wsi. Ponadto był krótki okres, kiedy wieś przestała istnieć. W 18 wieku populacja zaczęły wzrastać, i wyznaczone zostały nowe granice. Rodzina Véssey w czasie reformacji przeszła na luteranizm i członkowie tej rodziny często żenili się z mieszkańcami innych powiatów, bo woleli małżonków z tej samej religii. Ze względu na fakt, iż nie była to duża rodzina, miał tylko kilka kontaktów w swoim sąsiedztwie. Przez cztery pokolenia pojawiało się imię Véssey, jednakże w życiu publicznym aż do końca 18 wieku nie ma o nim wzmianki.

Po wyzwoleniu niewolników w 1848 roku, pięćdziesiąt rodzin stało się właścicielami 480 parceli ziemi (681 ha) w tym obszarze. Wśród tych rodzinach, w wieku 19stym i 20stym, Véssey sprawował największą władzę we wsi.

Na przełomie XIX i XX wieku większość mieszkańców było już świadomych iż mają obowiązek angażować się w uprawę a chłopi nie posiadający ziem, służyć właścicielom ziemskim. W czasie Węgierskiej Republiki rząd zmusił niezależnych chłopów, aby wstępowali do spółdzielni, który pracowały od wiosny do jesieni. W tych latach życie w tej okolicy było spokojne i brak było jakichkolwiek zakłuceń.